Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Bram Stoker's Dracula

"Baby you look delicious"


Που να το πίστευε ο Bram Stoker ότι το διήγημα τρόμου που έγραφε το 1897 θα γινόταν ένα από τα μεγαλύτερα σημεία αναφοράς της ποπ κουλτούρας και θα γεννούσε το πιο διάσημο τέρας του  παγκόσμιου κινηματογράφου. Βέβαια, παρότι δημοφιλές το βιβλίο στην εποχή του, η πραγματική αναγνώριση ήρθε με την μεταφορά του στον κινηματογράφο, πρώτα με το γερμανικό Nosferatu (1922) του Murnau  και έπειτα με το Dracula (1931) του Hollywood.  Από τότε τα βαμπίρ πέρασαν πολλές φάσεις, από τον γοτθικό τρόμο στις soft core λεσβιακές παραγωγές (ωραία εποχή τα 70'ς) και από την 80'ς αισθητική των Lost Boys στη χρυσόσκονη του Twilight. Ωστόσο, μια μέρα στις αρχές των 90'ς ο Francis Ford Coppola αποφάσισε να κάνει την καλύτερη και πιο πιστή μεταφορά του βιβλίου του Stoker στην ιστορία του σινεμά. Και για να αποδείξει σε όλους πόσο γαμάτος σκηνοθέτης είναι, αποφάσισε να την κάνει με τον Κιάνου Ριβς στο καστ!

The horror!
Έτσι, το 1992 βγήκε στις αίθουσες το Bram Stoker's Dracula το οποίο άλλαξε εντελώς την εικόνα του κοινού για τον μύθο του Δράκουλα, προσθέτοντας βάθος στον χαρακτήρα, ρομαντισμό, εντυπωσιακή φωτογραφία και κουστούμια, πρωτοποριακά εφέ και μια πλοκή η οποία έχει ως επίκεντρο τα βυζιά της Μόνικα μια αιώνια ιστορία αγάπης. Ωστόσο, παρότι αρκετά πιστό στο πρωτότυπο, δεν αποτελεί απόλυτη μεταφορά του βιβλίου και δεν είναι λίγες οι αλλαγές στην πλοκή. 

Η ιστορία αρχίζει με μια εντυπωσιακή εισαγωγή στην οποία βλέπουμε (επιτέλους) μια εκδοχή της πορείας του πρίγκηπα Vlad Dracula (Gary Oldman) από πολέμαρχο της Ρουμανίας του 1462 σε αιμοσταγές βαμπίρ. Στη συνέχεια η πλοκή μεταφέρετε στο 1897 και ακολουθεί την κλασσική ιστορία στην οποία ο Δράκουλας σχεδιάζει να μετακομίσει από την Τρανσυλβάνια στο Λονδίνο. Ο δικηγόρος Renfield (Tom Waits), που έστειλε  στη Ρουμανία η δικηγορική φίρμα η οποία ανέλαβε την υπόθεση, γύρισε πίσω σε σχιζοφρενή κατάσταση. Έτσι, η εταιρεία αποφασίζει να στείλει τον Κιάνου Ριβς, μάλλον με την ελπίδα ότι η τεράστια απάθειά του και η ικανότητα της φάτσας του να διατηρεί πάντα την ίδια έκφραση είναι ικανά να λυγίσουν και βαμπίρ. Δυστυχώς όμως για αυτόν ο Δράκουλας αναγνωρίζει στη φωτό της αρραβωνιαστικιάς του Mina (Winona Ryder) το πρόσωπο της νεκρής από χρόνια γυναίκας του. Έτσι ο Κιάνου μένει φυλακισμένος στο κάστρο του Κόμη και εκείνος φεύγει για Λονδίνο. Εκεί, ο Δράκουλας προσπαθεί να κερδίσει την καρδιά της Mina και να την κάνει να θυμηθεί την προηγούμενη ζωή της ως γυναίκα του ώστε να ζήσουν μαζί αιώνια. Ταυτόχρονα, τα βράδια τρέφεται από την Lucy, κολλητή φίλη της Mina, πράγμα το οποίο ελκύει την προσοχή του Dr Van Helsing (Anthony Hopkins) και των τριών υποψήφιων μνηστήρων της που αποφασίζουν να τον σταματήσουν.  

Και όταν λέω "τρέφετε" εννοώ την πηδάει
Η μεταφορά του βιβλίου του Stoker από τον Coppola παρουσιάζει μια αρκετά πιστή εκδοχή η οποία  ωστόσο διαφοροποιείται σε αρκετά σημεία από την παραδοσιακή συνταγή. Χωρίς αμφιβολία η πιο γαμάτη αλλαγή που έγινε σε σχέση με τις προηγούμενες εκδοχές είναι η μετατροπή του Δράκουλα από σατανικό εχθρό σε τραγικό ήρωα. Το σενάριο του James Hart αφήνει στην άκρη την στάνταρ εκδοχή του μονοδιάστατα κακού βαμπίρ και παρουσιάζει έναν χαρακτήρα ολοκληρωμένο, με τις αδυναμίες του, τα πάθη του και τη συνείδησή του. Ο Δράκουλας του Coppola δεν ζητάει το κακό όλων των ανθρώπων, αλλά τη ζωή που δεν έζησε με την γυναίκα του και μακροπρόθεσμα την λύτρωσή του. Έτσι η ταινία εισάγει έναν πρωτοφανή ερωτικό και σεξουαλικό χαρακτήρα στον μύθο του Δράκουλα, ο οποίος συμβολίζει το εξωτικό στοιχείο, το πρωτόγονο  ένστικτο και την απόλυτη (σεξουαλική) ελευθερία τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τα αυστηρά ήθη της τότε βικτοριανής κοινωνίας. Παρολαυτα, ο Coppola παρά της αλλαγές δεν ξεχνάει να αποτίσει και φόρο τιμής στα κλασικά έργα του Murnau και Lugosi δίνοντας εφέ ασπρόμαυρης ταινίας σε αρκετές σκηνές του έργου του. Ωστόσο, παρότι αρκετά σημαντικά όλα τα παραπάνω, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγαλύτερη προσφορά του έργου στο παγκόσμιο σινεμά, την ποπ κουλτούρα και γενικά στη ανθρωπότητα είναι το γυμνό στήθος της Monica Bellucci για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη. Σε ευχαριστούμε Coppolla!




Highlights


  • Χαρακτήρας όλα τα λεφτά: Δράκουλας of course, τον οποίο υποδείεται ο Gary Oldman, ένας από τους πιο υποτιμημένους ηθοποιούς της γενιάς του.
  • Χαρακτήρας ΓΤΠ: Jonathan Harker - Κιάνου Ριβς, enough said.
  • Η ταινία ανέστησε το πεθαμένο τότε είδος των βαμπίρ ταινιών και έκανε δημοφιλές το μοτίβο του έρωτας-βαμπίρ-αιώνια αγάπη κτλ κτλ με τα δυσάρεστα αποτελέσματα του σήμερα... look what you've done Coppola!!
  • Ακολούθησε μια παρωδία του Mel Brooks με τον θεό Leslie Nielsen.
  • Το μαλλί του Κόμη δοκίμασε για λίγο την πίστη μου στον θεό.



Conclusion
Θα έπρεπε να γίνεται υποχρεωτική προβολή για τα παιδιά της γενιάς των 00'ς ώστε να μάθουν τη σημαίνει πραγματικά ταινία με βαμπίρ.









  

1 σχόλιο: